Kusut

Posted: by ModulaOblongata in Labels: ,


Aku sekarang suka fikir benda bukan-bukan, yang tak patut-patut je aku fikir. Fucked up giler. Masuk Job Street, Monster, Job Malaysia. Satu pun tak lekat. Hidup merempat, macam dah takde rumah sendiri. Makan pasir dengan kutip tin je belum aku ni. Sabar Syafiq sabar.


Ya Allah, kau tunjukkan la aku ke jalan yang benar lagi lurus. Kau saja yang memahami aku. Tempatkan lah aku dikalangan orang yang benar di sisiMu ya Allah. Aku mohon padamu agar kau memberi hidayah Mu kepada ku. Aku sabar dengan ujian Mu selama ini..

Sempena Maal Hijrah ni, aku ucapkan Selamat Menyambut Maal Hijrah. Ada lagi satu, gua geram. Geram kat Mamat-kepala-Ongas tu. Minyak, Gula, Gas, ngan apa tah lagi satu. Harga diselaraskan. Bodoh! Cakap je la minyak harga naik, gula harga naik. Mau tak kau naikkan harga gula, ko tengok bini kau punya badan. Dah macam busud, kan? Pastu kau buat iklan satu sudu gula cukup. Cukup sangat. Lu jaga Jib, tahun depan bulan empat (4). We'll see.

Be End, The End.

Posted: by ModulaOblongata in Labels: , , , ,


Gua bertarung lagi kali ini. Tapi kali ni aku ikut akal aku yang tak lagi waras. Sebab orang cakap ikut hati mati. So, aku akan guna akal. Macam-macam konspirasi yang aku tak nak lagi dengar. Aku cuma perlukan diri aku sekarang ni dan sampai bila-bila. Mengalah bukan kalah.

Mungkin lepas ni aku akan jadi macam err..Hishamudin Rais. Tak pun macam John Lennon, ceh! Tak pun macam Che Guevara. Haha! Gile la gua. Aku akan merempat. Takpe. Bukan selalu. Hidup aku memang macam ni. Selalu sangat macam ni. Apa benda yang aku suka pun aku tak tau.

Yang penting aku dah tak nak stay lagi kat dalam sangkar yang boleh buat aku emo hari-hari. Sabar?Hmm, mungkin kat tempat lain. Kenapa?Suka hati aku la kenapa. Hah!Banyak tanya pulak setan ni. Vavi!

Mungkin aku akan keluarkan EP pertama aku lepas ni. Tajuk dia Bingkai. Ke bangkai aku tak ingat. Nanti aku update kat facebook. Dengan poster sekali aku upload. Ok? Rite, mulai sekarang aku akan buat apa yang aku rasa nak buat. Selagi tak bercanggah dengan Islam. Insyaallah. Doakan aku yang baik-baik ok?

Cheers! (keting! red wine beb)

Cerita Katak

Posted: by ModulaOblongata in Labels: , , ,

Dulu masa aku kecik-kecik, aku ni jenis lasak sikit. Kecik-kecik bapak aku dah ajar aku masuk ladang, hutan, sungai, Tasik Bera. Banyak lagi la tempat-tempat yang advanture ni. Aku, Abang aku dengan bapak aku ada hobi yang sama. Mancing. Ya memancing. Mancing ikan tau bukan orang. Tapi sekarang dah kurang dah. Masing-masing sibuk dengan kerja. Aku last memancing dengan abang aku masa aku kerja kat Bangi dulu. Tu pun memancing kat kolam. Abang aku memang juara bab mancing nih. Dia dapat ikan besar giler.

Jadi, aku ni jenis tak kisah sangat la pacat ke, selut ke, kena duri ke, lumpur-lumpur pun aku redah. Tu yang aku kerja kat Kuala Lumpur tu. Sebab ni la. Dulu, katak ke, anak katak ke aku selamba je pegang. Takde hal. Tapi sekarang, aku dah tak boleh dah.

Katak, arwah Atuk Mak aku cakap katak ni ber'badi'. Aku pun tak faham sangat 'badi' ni maksud sebenar dia apa. Tapi apa yang aku faham 'badi' ni macam Polis. Aku kalau nampak polis ni aku takut. Sebab aku pernah buat salah. Bila nampak je gabra. Macam tu jugak aku dengan katak. Kelakar kan? Polis dengan katak bagi aku sama je, haha!Takdelah. Maaf cikgu, gurau.

Kenapa aku ber'badi' dan aku benci katak? Dulu, aku dengan abang aku buat katak ni macam bola golf. Kitorang swing katak tu sampai tengah jalan, pastu tengok katak tu kena langgar dengan kereta ke kitorang memang suka giler. Sebab katak tu mampos. Tapi tu dulu, masa kitorang zaman kehingusan lagi. Tapi aku rindu.

Tahun lepas, aku pergi ke Perak ada urusan Seri Paduka Baginda. Aku dengan makcik aku. Aku lepak rumah makcik aku yang lagi satu kat Rawang sebelum pergi ke Perak besoknya. Macam biasa la, lepak sampai lebam. Besok aku gerak pergi Perak. Pakai mau bergaya, smart orang Felda aku cakap. Gua pakai kasut. Masa aku pakai kasut tu, aku rasa lain, aku rasa macam kasut sebelah kanan aku macam sempit. Tapi aku buat tak tau je, aku ingat takde apa-apa la. Masa aku tengah bawak kereta. Kaki kanan aku masih lagi rasa lain macam. Aku rasa kaki kanan aku berdenyut-denyut. Geli pun ada aku rasa itu jam. Aku tak puas hati. Aku pun berhenti kat tepi highway tu. Aku dah mula fikir ada satu makhluk tuhan paling seksi ni ada kat dalam kasut aku. Aku bukak pintu, aku bukak kasut aku, aku ketuk-ketuk, sekali, keluar Katak! Fak! Aku baling kasut aku tu jauh-jauh. Tak boleh blah.

Bodoh katak tu, dah takde tempat lain ke nak port. Dalam kasut jugak. Pergi la lepak kat longkang ke. Lepak ramai-ramai nyanyi lagu Hujan. Ni tak. Kasut jugak. Kejadian ni berlaku kat aku bukan sekali. Masa aku sekolah dulu pun pernah jadi jugak. Tapi dulu aku tak berapa kisah sangat. Tapi sekarang jangan. Kalau jadi lagi memang terburai itu jam jugak.

Masa aku lepak rumah lama kat Felda ni, pun ada katak. Banyak pulak tu. Pantang aku nampak katak dalam rumah. Kalau masa tu aku baik, aku cuma kepit katak tu aku buang kat depan rumah. Tapi kalau masa tu aku jahat. Aku akan kepit katak tu, pastu aku buang dalam lubang 'jamban'. Pastu aku ambik klorok mak aku, aku letak kat dalam lubang tu. Bagi pedih mata katak tu. Kalau ada harpic aku letak kat lubang tu. Sampai aku rasa puas. Lastly, aku flush. Selamat tinggal katak.

Tapi, sampai hari ni, aku takut dengan katak. Betul kata arwah Atuk Mak aku. Katak ni ber'badi'. Bila aku nampak katak, aku rasa macam katak tu ushar aku. Macam dia cakap kat aku "kau jahat, kau bunuh member aku". Habis tu nak bela?Gila ke apa. Katak katak..Sekarang aku benci katak dan aku tak macam dulu lagi.

Rumah Mak aku sekarang ni pun banyak katak. Awek aku pernah nampak katak kat rumah ni garu kepala. Haha! Giler kelakar beb. Sampai awek aku pun ada cerita katak dia sendiri. Dah cukup. Geli pulak aku. Aku ingat nak la letak gambar katak kat post ni. Tapi nanti aku sendiri taknak bukak blog aku.

Cheers!

Kerjaya

Posted: by ModulaOblongata in Labels: , , , ,

Aku sampai pejabat hari ni dengan kadar yang sangat kurang ajar, jam 9:50. Perangai aku sebelum masuk pejabat, aku akan ushar dulu bilik Bos aku. Lampu bilik tu menyala ke tak. Hari ni aku tengok menyala, pintu terbukak. Pastu aku tengok Wan duduk kat pintu. AKu dah agak dah ni mesti dan start mesyuarat.

Aku pun buat muka yakin je masuk bilik Bos, sambil sengeh. Bos aku cakap "masuk,selamat pagi". Aku balas dengan senyuman paling indah dalam dunia. Aku pun duduk dan teruskan mendengar. Macam-macam la Bos aku ni bebel. Aku sedar masing-masing sebelum ni kerja macam tak produktif. Dah mula ada perangai tak amik kesah pasal masuk kerja termasuk aku. Rumah dekat tapi masuk lambat. Apa kes? Biasa la tidur bilik ada aircond brader. Aircond punya celsius taknak 18 pulak kan. Kipas pulak macam tiga kan.Memang terbaek!

Bila aku dengar apa yang Bos aku cakap tadi, semangat untuk nak teruskan kerjaya aku kat sini mula membuak. Aku harap sangat kali ni membuak sampai mati. Aku taknak lepas meeting aku dah hilang mood balik. Tapi sangkaan aku betul. Sekarang aku dah kurang mood. Aku fikir jauh. Aku ada harapan ke duduk kat sini. Aku blur. Puzzle. Kat atas kepala aku macam banyak tanda soal.

Aku rasa aku kena lupakan sekejap apa yang dalam kepala otak aku sekarang. Petang ni aku dah nak gerak balik Palong. Hari sabtu ada rombongan Cik Senah. Mini rombongan je la. Sebab aku pergi dengan mak aku je. Aku mau rehat. Rehat dari peperangan hati aku yang selama ni asyik bergaduh dengan diri sendiri.

Dalam erti kata lain, aku mahukan masa untuk aku sendiri untuk aku boleh berfikiran lebih positif. Aku dah bosan duduk sini.

Selamat Hari Lahir Sayang

Posted: by ModulaOblongata in Labels: ,

Happy Birthday Nuna!

Aku

Posted: by ModulaOblongata in Labels: ,

Aku, selau bermain dengan perasaan sendiri. Memikirkan benda-benda yang tak patut aku fikirkan. Aku memang macam ni. Selalu macam ni.

Kadang-kadang aku macam malas nak fikir apa jenis malapetaka yang terjadi kat diri aku ni. Maksud aku perasaan aku. Macam takde jawapan yang sesuai. Banyak kali aku tanya. Tiap kali aku baring aku duduk ada je benda yang aku rasa kurang dalam diri aku. Macam ni ke aku?

Aku cuma mahukan rasa ketenangan abadi. Aku seperti mahu lari dari kekusutan dan kekalutan ni. Sungguh aku tak lagi mampu nak tanggung beban yang bagi aku menyusahkan aku. Kenapa aku perlu menyusahkan diri aku macam ni.

Aku ni seorang yang tak praktikal rasanya. Aku punya hati dan perasaan yang sangat sensitif. Kadang kadang ia menyusahkan aku. Aku tahu dia rasa susah dengan aku. Tiap benda aku rasa boleh menggugat perasaan aku. Aku akan cakap. Aku ni cepat kelaut. Lepas aku cakap cakap cakap. Tetiba aku rasa kesian pulak, mula la aku terfikir kenapa aku macam ni. Dan mulalah aku rasa benci kat diri aku sendiri. Aku mahukan perbuahan dengan dia. Perubahan yang membolehkan aku matang dan cerdik memikirkan hati orang lain. Walau hati aku macam ni. Dia, dialah yang selalu menjadi mangsa hati aku. Dia?Siapa?Dia adalah..

Nuna, kekasih hati dan minda aku. Memberi aku inspirasi untuk aku teruskan hidup ni walau susah walau senang kami berjanji bersama. Terima kasih kerana sanggup bersama dengan aku walau aku ni payah orangnya. Aku rasa bersalah dengan dia sebab banyak benda yang aku rasa aku merepek. Orang putih cakap disgusting, erk? Aku janji aku tidak lagi seperti sebelum ni. Nuna, aku hanya manusia biasa yang tak punya apa. Yang ada cuma hati, perasaan. Aku takut akan kehilangan kau disisi. Walaupun pelbagai dugaan, tapi aku tetap akan bersama kau. Maafkan aku atas kekurangan aku.

Aku rasa mungkin hidup aku bosan kat sini. Kat Kota Dosa, Kota Neraka bagi aku. Penuh dengan orang yang mengejar duit untuk mereka hidup. Hinggakan lupa akan Halal dan Haram. Asalkan dapat duit. Tapi disini jugak lah aku mencari rezeki. Untuk menampung hari-hari hidup aku kat sini. Bila aku rasa bosan akan kehidupan ni, kepala otak aku mula bercelaru. Tak berkembang malah menguncup seperti bunga yang tidak dibaja dan disiram. Membuatkan aku rasa aku sangat bodoh. Dan boleh buat aku rasa tak tenang. Dalam erti kata lain aku kusut.

Aku perlu pergi ke satu tempat yang aku tak fikir semua ni. Hanya aku dan dia. Dari pagi sampai malam, dari malam sampai pagi keesokaannya. Aku mahu tenang, mahu hirup udara kebahagiaan. Mahu fikir tentang masa depan. Tak mahu memikirkan yang lepas. Yang buruk bagi aku. Yang busuk bagi aku.

Bagi aku ketenangan adalah satu keperluan. Kebahagian adalah satu impian. Aku mahu buang semua yang keruh yang ada pada aku. Tiap apa yang didepan aku, masih banyak aku perlu aku bekalkan dari sekarang.

Aku, aku dan aku. Bukan tiga tapi satu. Hanya satu untuk dia. Hanya dia untuk aku. Tapi, bila aku sudah tiada nanti. Aku mahu kau teruskan semua ni. Bersama apa yang pernah kita lalui. Aku, mohon pada aku, agar aku bahagia. Cipatalah sebuah cerita indah. Nuna, aku rindu ingin berada disisi mu. Hinggakan derita rindu ini memecahkan emosi hati dan perasaan aku.

Aku...

Puasa Oh Puasa

Posted: by ModulaOblongata in Labels: ,

Selamat Menyambut Bulan Ramadhan dari Pee On Lizard & Miss Nuna!

Sebut pasal puasa, tahun ini buat pertama kalinya aku menyambut Bulan Ramadhan bersama Miss Nuna. Walau dia jauh, tapi aku konsider kitorang puasa sama sama lah. Ada cerita best pada 1 Ramadhan ni. Awal awal puasa dah buat hal. Malam tadi seperti biasa aku akan bergayut dengan dia. Takde la borak sangat pun, tapi sebab rindu kami tetap berborak. Penah sekali dulu kitorang borak sampai kul 6 pagi. Amacam? Hypercallisme x? Tapi malam tadi takdela sampai kul 6. Disebabkan nak sahur dan Miss Nuna ni penat bekerja setelah seminggu bercuti. Aku decide sampai pukul 2 je. Lagipun nak sahur. Mula mula tu dia suruh aku pegi cari makanan untuk sahur nanti sebelum tidur. Malas la awak nak bangun, nanti nak sahur saya turun la pegi eh? Tu la yang aku cakap kat dia. Dia akur dengan keputusan aku. Dan aku minta tolong dia kejut sahur. Tak kisah la pukul berapa pun, janji dapat sahur. Kitorang pun tidur.

Tetiba aku rasa macam lama aku tidur. Sekali aku tengok jam kat handphone aku dah pukul 8. Aku tengok ada satu SMS bertulis begini la lebih kurang : sory awk xseda saho. Haha. Elok la tu dua dua tak sahur. Aku pun cakap takpelah. Nak buat macam mana. Ada jugak aku sahur pukul 8.30 nanti. Tapi tak beb, aku puasa hari ni! Miss Nuna pun sama ok.

Sekarang aku kat rumah abang aku berbuka bersama isterinya yang tercinta. Miss Nuna pulak makan mee yang tak sedap katanya. Takpe, besok beli kat kedai lain pulak ye? Walaupun kita tak berbuka sama sama. Tapi aku tak rasa macam tu.

Sebenarnya aku tak lepas fikir pasal dia kat sana. Dah la jauh. Aku sabar je ni. Tahan je. Makan pun tak berapa selera. Semua serba tak kena bagi aku bila macam ni.

(mata terkebil kebil, bulu mata aku macam basah, rasa pedih kat kelopak mata) Amacam? Siapa penah rasa?

Bye.

Maafkan Aku

Posted: by ModulaOblongata in Labels:

Maafkan aku kalau aku ada buat silap. Mungkin belum masa untuk aku nak cerita satu-satu kat kau. Mungkin aku belum bersedia untuk tu. Maafkan segala kekurangan aku. Aku tahu aku naif dalam benda ni. Aku tahu aku terlalu menyakitkan bagi kau. Maafkan aku. Mungkin kata-kata aku boleh buat kau berdarah. Mungkin juga boleh buat kau separuh mati. Mungkin aku tak tau nak minta maaf kat kau.

Mungkin aku pernah buat kau bahagia, derita, sengsara. Tapi tu semua dulu. Mungkin sekarang aku seolah-olah nak membawa hati aku yang dulu pernah dipijak ke tempat yang aku sendiri tak tahu. Bukan tak nak jernihkan yang dah keruh.

Sekarang aku ada hidup aku. Walaupun aku sendiri tak tahu apa penghujungnya. Tapi aku doakan aku bahagia. Dan kau, aku doakan supaya kau bahagia jugak. Mungkin aku, kau, kau, kau, kau, kau dan kau perlukan masa untuk fikir dan jernihkan sendiri. Aku mungkin tak mampu. Aku bodoh. Walau kau tak cakap macam tu. Tapi, siapa kau nak menilai hidup aku? Apa yang jadi tu bagi aku semua dah lepas. Aku minta maaf sangat.

Mungkin entry ni ada kena mengena dengan kau, kau, kau, kau, kau dan kau. Minta Maaf. Mungkin ini satu permulaan bagi korang.

Pecah Kepala

Posted: by ModulaOblongata in Labels: , ,

Hari tu aku ada beli majalah JUNK kat kedai Miyazaki. Tapi baru semalam aku sempat belek majalah tu sehelai sehelai. Tiba tiba aku tertarik dengan satu Malaysia Artwork. Gempak + kemas + menusuk kalbu = Pecah Kepala. Aku macam pernah dengar nama diorang ni kat satu laman so-sial sebelum ni. Tapi aku tak terniat nak usha lagi dalam siapa mereka ni. Korang boleh usha kat blog diorang untuk tengok hasil grafik yang bagi aku sangat menarik.

Mungkin ramai yang tidak kenal lagi siapa PK. Tapi bagi mereka yang menceburi bidang rekaan grafik, mungkin mereka telah lama tahu kehadiran PK ni. Banyak lagi sebenarnya hasil seni anak Malaysia yang harus dikenali dan dibangakan. Tapi mungkin korang korang masih belum berkesempatan untuk kenal dan lihat sendiri hasil mereka.

Jadi, apa lagi? Korang boleh cari PK ni kat facebook. Mungkin korang boleh jumpa banyak lagi independent desinger anak malaysia ni kat dalam FB Pecah Kepala. Aku yakin.

Support Local Act!

Sampai Lebam beb Tangan Aku

Posted: by ModulaOblongata in

Aku termenung malam tu. Aku fikir. Berapa lama lagi aku kena tanggung. Sambil Winston kat tangan. Lepas bangun aku duduk. Lepas tu baring. Sambil bercakap dengan seseorang. Dia pening. Nak pergi ke taknak. Dia tanya aku. Aku tak tahu. Buntu. Macam macam yang ada dalam kepala aku. Light lagi Winston. Hembus merata rata. Puas. Masih lagi fikir. Seperti tidak mampu memutuskan apa yang dibincangkan. Aku cuma mampu bagi yang terbaik untuk dia. Walau aku rasa tidak terlalu baik untuk aku. Tapi itulah yang dipanggil pengorbanan. Kalau lembu kena korban. Dapat pahala. Kalau kita korbankan sesuatu yang baik pun dapat pahala. Tapi kalau kita kena korban. Ha, jawab la sendiri. Maka, dia ambil keputusan untuk pergi. Meleraikan sesuatu yang kurang pasti antara mereka. Dengan harapan mereka dapat selesaikan.

Tapi satu yang aku benci dengan perangai aku. Tak sabar. Kalau boleh masa tu jugak aku nak tahu keputusan sebenar. Padahal dia pun tak tau nak jawab apa. Payah kan? Memang payah. Jiwa kacau.

Pagi keesokan hari, aku dapat sms. "Awak, kte dalam bas nak pegi kl". Apa yang aku rasa masa tu. Lega. Sebab? Ada la. Hehe. Hari tu aku punya la takut. Mana la tau kot jadi apa apa. Aku ni cepat risau sikit. Payah. Takut orang rimas. Dalam hati aku cakap, "take your time". Ayat penyedap hati. Tunggu je la syafiq. Masa tu apa punya jenis syaitan nir rajim masuk kat badan aku. Aku pun tak tau.

Aku planning hari tu aku nak balik awal. Tak kira la aku bagi alasan apa pun. Janji aku dapat keluar awal. Aku nak hantar dia balik ke Arctic Kluang Monkey. Tepat jam 4 petang. Aku hantar sepucuk sistem pesanan ringkas, tanya dia ada kat mana. Dia balas, Titiwangsa. Masa tu aku nak gerak pergi ke The Hill of Jalil. Sebab dah bercadang jumpa kat sana. Hujan + Sandwish (Bak kata Junaidi Jammed = Sandwish). Sejam jugak la aku layan sandwish tu. Sampai la aku kat The Hill of Jalil. Semakin dekat aku rasa dengan keputusan yang harus aku terima walau apa sekalipun yang keluar dari mulut dia. Bak kata Bob Marley, "everything gonna be alright". Masih dalam keadaan separa sedar. Betul ke ni? Ke tak betul. Lama jugak aku ambil masa untuk betulkan kepala hotak aku. Muka pun masa tu macam tak betul. Puzzle. Akhirnya aku sedar, senyum terpancar di muka aku. Aku tak tahu nak cakap apa masa tu. Happy la sangat. Macam dunia ni mak bapak aku punya. Senyum je. Dalam perjalanan kami penuh dengan senyuman dan gurau senda. Hehe.

Buat pertama kalinya, kami berpeluang untuk menikmati perjalan yang agak seronok. Walaupun jauh, tapi aku rasa dekat je Artic Kluang Monkey tu. Makin dekat dengan Ayer Hitam, masing masing macam dah tak betul. Bawak kereta pun dah masuk lane orang bawak kereta 40km/j. Orang cakap, kalau bawak kereta macam tu, orang bercinta je. Tapi memang betul pun. Lori satu tan buruk tu pun potong kitorang.

Sampai jugak di Bandar Kluang. Lepas hantar, aku terus balik ke Segamat. Balik ke rumah Ibunda tersayang.

Settle!